Sanki bir uçuruma yalın ayak yürüyorum..

Ya zihnim vicdanıma sağır ,gördüklerime kör, hakikata da dilsiz olursa..

Boğuluyorum.. Kendi kuyumda, kendi sularımda...

Unutabilmek için bile hatırlamak gerekir hayatta, unutmak öyle kolay mı sandın..

- Hani bazı anlar gelir nefes alamazsın ya işte tam o yerdeyim..

Artık hiç bir şeyin önemi kalmadığı gibi mühimde değil.

Bazı yaralar kabuk tutmuyor işte, sadece acı veriyor..

Bulut kendi yağmuruyla ıslanmıyor..

Bu yüzden de her yara kabuk bağlamıyor…

Nerden bilebilirdim ki kendime ömür boyu sınav olacağımı..

Şu hayatta en iyi bildiğim şey bütün bildiklerimi susmaktı..